Fulanie.

Jestem rozrajlowana. Nie pomoże nawet następna para szczewików, szkloki, ani zygówek w łóżku. Bebok w mojej głowie, frechowny! Naklachałabym się przy kołaczu z posypką... Markotno!
Tyla gryfnych słówek
we gowa wlazuje
co tu obrać ludzie?
co komu pasuje?

Krążenie na rowerze.

Okazuje się że powrót może oznaczać zagubienie. Trochę to paradoksalne.
Wyciągam rower i zwiedzam stare strony. Czegoś mi brakuje i nie mogę wypełnić tej pustki zakupami, książkami i filmami. Dokładnie wiem czego. Boję się, że zabijanie smutków będzie mnie dużo kosztować. Jak na razie- z braku alternatywy zacieśniam stosunki rodzinne. Może to i dobrze?
Rozpiera mnie energia.
Jutro rozmowa o pracę...

Mieszanka.

Na palenisku stoi wielki kocioł. Jednooka czarownica wrzuca do niego kolejno:
zażenowanie, gasnącą euforię i moc wspomnień. Miesza to wszystko zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Hm. Potrawka z moich emocji raczej nie będzie smaczna.

Szykuję się właśnie na park linowy. Po raz pierwszy będę robiła coś takiego. To pierwszy krok w poszukiwaniu pasji.
Myślę, że zakończenie I roku studiów to najwyższa pora na zabranie się za to. Po sesji stałam się aktywna- energia mnie roznosi. Nie potrafię usiąść przed telewizorem. Nawet książki czytam na ławce, uważając tylko żeby wariujący amstaff na mnie nie wskoczył.

"Marina" Zafona jest bardzo wciągająca.
;)